SHPIRT
Të pjerrëtat e shpirtit
u përthyen edhe më
Në nijëra kënde
të fshehura
të panjohura
Paraleleve të zemrës
zgjate
n
Ku gulçima mpakjesh
jargaviten
Në zhurmat e ndërgjegjes
trullosëse plaken
pa bērë zë
E lēshojnë hijet
vetmitare
të shpirtit
Me sy të mbyllur
egoizmi
Me dasht
aq sa mē duan?
Apo edhe më?
