Nënë moj s’tu shterën lotët
deti yt nuk po gjen fund,
n’u përpjekshin të dy botët
ti prap zemrash i përkund.
Nënë moj fati të zgjodhi
thinjur shpresës pak nga pak?!
Perëndia të mëkoi
jetë e dhimbje ti kesh hak.
Nënë moj në sytë e tu
rritet drita pa kufi.
Prej durimit nëpër lutje
mësoj bota dashuri.
