Në mallin e syve të mi
Ti je strukur aty gjenë qetësinë
Aty zemrën time ke pushtuar
Me aromën e kësaj pranvere
Qele si petalert e luleve me nektarë
Duke shëndrit si rreze hënës
Me atë shtatë si selvi
Vallëzoje pa ndalë si zanë mali
Marshon pa ndalë nëpër pyje e lugje
Erdhe defilove në sofrën e dashurisë
Duke ma dorëzuar shpirtin
Në folenë e nxehtë në çeler
Përjetë shpirtin në dorën tënde ma ke marrë
Përjetë ti je vizatuar në shpirtin e vuajtur
Ti je fati më i madhë që më fali perëndija në këtë jetë
Ti që me ofshamën tënde më tundon
Ti që falë mëkatet e mia çdo ditë
Edhe kur gabojë në strehë më merrë
Edhe kur jam me botë tjetër ti më merrë më ofron në botën tënde të paqës e dashurisë
Ti më dashuron ashtu si jam
Edhe unë të dua pa komplekse ashtu sije
Ti je gabimi më i madhë që bëra në jetë e dinë përse sepse më ngrohë shpirtin tim si diell
Dua me ty të jem në përjetësi
Xhemajli Shala -Përmallshëm për sytë
TË NGJASHME