Të latoj vargun në këtë errësirë nate
Kur hena ka lëshuar dritën latuese
Në zemër të poetit vlonë dashuri prore
Rrjedhë lirshëm bukur në ide vargëzuese
Lutjët drejt qiellit në mes yjësh stolisur
Kur endrra fillon më drithërim shpirti
Zemra laton vargun dalë nga thellësia
Dashuri ndriçon terë qiellin yjshëm
Ndër telat të zemrës melodi gazmore
Në këtë errsirë nate ndjenjash zgjuar zjarr
Mbi horizontinë qiellor mahnitshëm levizjet
Buzëqeshje shpitrore që buron mu në gene
Aty ku burimin ka kjo ndjenë madhështore
Herë qiellit fluturonë e herë midis lulësh
Ndjenja zgjonë ndjenjenë farkuar bujshëm
Në telat e zemrës si feniksi zgjohët
