HESHTJA E THYER
Mesnata kalon nëpër telat e territ
e hëna gjysmërreth sfidon dritarën
nesër do të jem mes rërës e diellit
ecë drejt detit duke kërkuar fjalën…
Një zog nga një degë molle cicëron
është ardhë pranvera,por pak vonë
lulet kudo shihen, dielli lart ndriçon
zgjohu poet : shih botën si vepron…
Heshtja u thye nga era e fortë stuhi
për një çast ai zogu ndali cicërimën
thonë se këtë vit do t’ bie shumë shi
njerëzit e lodhur kërkojnë qetësinë…
Heshtja e thyer troket në ndërgjegje
njerëz në vend të urrejtjës dashuroni
n’këtë botë gjithë kemi një copëz jete
andaj, me nderë e respekt JETONI…!
