Monday, October 3, 2022
BallinaVitrina e libritÇaste poetike me poeten Zyba Hysa

Çaste poetike me poeten Zyba Hysa

SHPIRTI I GRUAS…

Shpirti i gruas gjëmon si shtatë dete,

Kur me shpirt e zemër ajo dashuron!

Gjithë atë mall, them shpesh me vete,

Si vallë shpirti i saj e përballon!

Një grua e dashuruar veshur me dritë,

Këmbët s’prekin tokë, fluturon me zemër,

E verbuar ecën, vetëtimë shkrepin sytë,

Ku hedh një këmbë, kur çon këmbën tjetër!

Vështirë të kuptosh, ç’ndjen një grua,

Herë si qiell i paqtë, retë strukur… larg,

Herë lumë pas shtërngate, krejt e tërbuar,

Herë rri në heshtje, prej gjëmë ziut mall!

Kur malli rëndon, hapësira çon shkreptima!

Gjithë universi… prej saj drithëron,

Bën të thotë fjalë… dalin psherëtima,

Thesaret e botës, peshë mallin s’rrëzojnë!!

Mos u ndodhtë pranë, një grua e tradhëtuar,

Kush e njohu më pare… do të shohë tmerr,

Kthehet si lëndinë, pas stuhisë shkatërruar,

Sytë pellg me lotë, shpirti rënë në ferr!

Kur një burrë, s’njeh shpirtin e femrës,

Mijëra kilometra… t’i qëndrojë larg…!

Femra bisedon me gjuhën e zemrës,

Ta kuptosh atë… do të ishte fat!

Ndryshe përherë do t’ketë sherre lufte,

Njëri i bie gozhdës, patkoit për vdekje,

Njëri kthehet dem, tjetri copë e kuqe,

Shtëpia… arenë, si n’duel mesjete!!

……………………………………….

Shpirti i gruas gjëmon si shtatë dete,

Kur me shpirt e zemër ajo dashuron!

Gjithë atë mall, them shpesh me vete,

Si vallë shpirti i saj e përballon!!

………………………………………………………………………………………

 

“KEMI ATDHE!”

Më rrëmbyen Atdheun,

Kur banditët,

Gjyshit i morën pronën,

(Lotët e tij tërmëtosën botën)

Ma poshtëruan,

Kur mua me dhanë lëmoshën,

Rrëmbyer dikujt tjetër,

Armik me të për të mbetur…!

Tash s’ka nevojë të sulmojë i huaji,

Kush rroi me lëmoshë,

Dinjitet s’vuri!

Lëmosha jonë ka shije grabitje,

Kur e përtyp,

Të shkakton dridhje…

Dridhet Atdheu bashkë me ne,

E pse për çdo vit festojmë,

“Pavarësinë” dhe “lirinë” e tij,

Brohorasim: “KEMI ATDHE!”

Dridhet Atdheu,

Dridhemi edhe ne,

Si një kafshë e therur,

Në gërhamat e fundit të shpirtit..

……………………………………………………..

BOTËN E SHIKOJ ME SYTË E TU…

Dita më sjell befasitë e saj;

Momente, njerës, vende, qiellin blu

Dhe ujrat e tokës, gjithashtu…

A e di si më shëmbëllejnë,

Duke i parë me sytë e Tu!?

Sikur gjithka në këtë botë,

Është veshur me fatin tim

E gjithkund ka gëzim!

Bota është dhuratë për të gjithë,

Shumë vijnë në këtë botë

E shkojnë pa e shikuar me sytë e një tjetri,

Q’shkëlqejnë më shumë se dielli,

Më shumë se çdo shkëlqim sipër këtij dheri,

E bota shpalos fshehtësinë paskëtaj…

Magjinë e saj!

Çdo gjë e zakonëshme shijohet,

Si melodi e rrallë…

Bota shndërrohet tinguj që s’dëgjohen,

Por ndjehen me kumbim këmbane,

Duke zgjuar ndjesitë e fjetura

Dhe duke sjellë mendime t’arrira;

Se kjo botë shijohet,

Vetëm nga dashuria!

TË NGJASHME

Komento

Shkruani komentin
Shkruani emrin

TË FUNDIT