Mërgimtar he medet
Nuk e din kurrë çka i ngjet
Duket valle e mbështjellë
As në tokë, as në qiell
Bredhë kodrat edhe brigjet
Me mall mbushë valigjet
Sillet e mbështillet vërdallë
I mençur si shkruan në ballë
Mërgata nektari arbëror
Gjakshprishur, shpirtlëngues
A thua ardhmërinë ku e ke
Treni i fundit ikë për në atdhe
Ëndrrat i ka buzë katundit
Lëngon para trenit të fundit
Atdheu a më pret vallë
Frymon i vdekur, të arrijë i gjallë.
