Po flasë me shtatë plagët e kalorësit krah’thyer
të shtatat ende po rrjedhin gjak n’heshtje
në bujtinën e mexhes së hudutit
ku kishte fjetur malsori fisnik moti dikurë
në murin mbështjellë tym oxhaku
kish pas shkru; më helmuan para shtat’ varrimesh
Vdekja po më rrotullohet nëpër trup kish pas thanë
tek dritarja e mullirit t’Binaku Gurit
lash një fjalë n’konak t’bjeshkëve amanet
malit t’gjatë të Ymer Ages këndojnë kumriat si me vaje
e shpatit tatpjetë m’pret udhë Nora e Kelmendit porsi zanë
lidhë nye me nye fjaltë e burrave në një kuvend
e më përplasë një trastë fate të thyera para këmbeve
dëshpruar as një fjalë për pa e thanë
Ec nese mund t’kalosh përmbi eshtra t’Gjeto Basho Mujit
Halilit moti i ka humbur sopata e i ka ngordhur kali
shtatë pashë nen dhe
po lëngon Baca i Sokolëve në Bjeshkët e Bekuara
me qerpiç në prush
një nga një po i numëron rrudhat e cungave belban
Kullës së zabelëve gjysma e kulmit po rrjedhë ujë
kulmi ende i pambaruar e fjala e burrave ende e pa thanë
Me lindje djelli po nisim t’i mbledhim harrimet e gjurmëve
t ‘ gjynaheve
mortaja e lisë së qenit
ka prekur potkonjët e sharanëve t’harabisë e jargët e lukunisë
atje , përroit të rrafshit Dyz çeta e groparëve
hapin gropë gjërë ne fyt
plagës së tetë
i lidhë kokë i mbyllë sy , mister kompasash përsëri
Droje e brenga e nesermja mjegull e kurdisur s’është rastësi .
