Sa letra të kam nisur në zarfet e dëshirës
Letra shkruar me aritmi zemre
Kur i lexoja prush bëhesha fytyrës
Vallë a jan fjalët që pret njē zemër femre?
Herë huazoja citate dashurie nga të tjerë
E herë vargje merrja nga poetë të shquar
I shkruaja dhe i lexoja vetë me dhjetëra herë
Se mos ndonjë fjalë ka për të lënduar.
I shkruaja fjalët, i fshija, s’më pëlqenin
S’më dukej se ishin fjalët që duhej
Nga turpi a frika se letrën më gjenin
Se grisja, flakën i vija, ashtu tē shkruar.
I zgjedhja fjalet të ishin si frutat
Të pjekura, të ëmbla, erëmirē
Të vinin te ty, si te lulja fluturat
Me shpresën se i prisje me dëshirë.
Eh sa letra mbusha me fjalë nga zemra
Dhe asnjerën s’arrita ta sillja në dorē
Ishin vite adoleshence kur nisnin ëndrrat
Ti shkruaje një vajze duhej jo thjeshtë letër e bojë.
