Wednesday, September 28, 2022
BallinaVitrina e libritÇaste poetike me poeten Mira Nikolla

Çaste poetike me poeten Mira Nikolla

Atje ku lind dielli…

Atje ku lind dielli,

agimi ngjyen me penelin magjik

konturet e maleve.

Ata, krah për krah

janë gati t’ia marrin valles!

Shkunden ledhatueshëm

velit të hollë prej mëndafshi,

grimcat e vogla të dritës,

shpërndahen t’hutueme

e t’marrakosuna, tuj shty

ma n’perëndim

hijen e murrme

të tokës së përgjumun!

Majapemët vezullojnë

e ndezin njena-tjetrën,

tuj përcjellë dashnisht

at bekim hyjnor të dritës në agim.

E manej del kreshta e zjarrtë e diellit!

Ngeshëm e me sigurinë e luanit,

me prenë e tij ndër kthetra,

zapton tanë vendin

tuj shpalos krenueshëm

shndritjen e tij verbuese…

Ndër fushat e shtrime,

si me dorën e një fmije

që s’ka msu ala me majt drejt penelin,

luledelet shkundin kryet

e kthehen tuj buzqesh me shend…

E petalet e bardha hapen,

si me dasht me u përkëdhel

me frymën e ditës së re…

Atje ku lind dielli

kam lanë edhe unë

një pjesë të shpirtit tem!

Një pjesë shpirti

që më pret

e nuk din me u nxe!

…………………………………………………………..

Sytë m’u tjetërsuen!…

Sot m’u tjetërsuen t’shkruemit sy!…

Ma ndrruen ngjyrën!…

Morën ngjyrë gri,

si qielli i zaptuem

perçesh t’laguna resh

që ecin varg n’heshtje,

t’përzanuna

prej nji ere që s’mund t’shtyjn as brakushet e veta mbush n’rreshje!…

Morën ngjyrën kafe,

si toka e njomun shiut

që n’mllaçitje balte nuk ngihet!

N’përçudnim prap lyp

e lotsh t’mi lpihet!…

Morën ngjyrë pemsh t’zhveshuna gjethesh,

me trungje kërcijsh t’dalun,

t’krrusun prej peshës s’fustanit t’nusnisë që moti n’pranverë

ja pat falun!

Morën ngjyrë gjallesash t’zhytuna letargut n’dimnim,

tuj u dridh prej lagshtit

q’u ther n’palcë

dihatshëm n’idhnim!…

Morën ngjyrë çatish

që jargaviten lotësh t’përmallun për rrezet diellore n’dashnim,

si unë që me shpirt pezull

pres me i pa,

kah shkyejnë t’zezat perçe resh,

me nxeh kyt shpirt,

t’harruem n’mërgim!…

………………………………………………………..

Mall bjeshke!

Nuk po du sot me mendu,

asnji brenge e asnje hall.

Edhe rete du me i largu

me dore teme,permbi ball.

S’du as hanen me e njigju

me ankime t’saj prej gruje,

qe pernate ftyren ma ndrron,

here si molle e here si ftue .

Sot po du vec fluturim,

menje e zemer me i cu peshe

e me i nis me permallim ,

n’ato vende qe kan deshte.

N’ato brigje e rudina

me i knaq un tu i shetit.

Me uj t’prronit me u shu etjen,

bjeshkve n’gryk ka jane tu u njit.

Me nje dore me mujt me i mledh ,

tan cka jane kto bukuri .

Kish me dasht persa te kem jeten,

n’zemer temen me i perfshi …

Mos me luni prej andrrimesh,

m’leni shtatin me e pushu.

Vetem sot, se neser prap

cohem puneve me ju shtru.

TË NGJASHME

Komento

Shkruani komentin
Shkruani emrin

TË FUNDIT