I POPULLIT
Po more njeri po, i popullit
I popullit jam dhe unë
Nuk e mohoj
Nuk e kam mohuar
As nuk kam për ta mohuar
Mohimin nuk e kam zakon
Edhe kur ajo dhemb
Edhe kur ajo shërohet
Ndërtohet sërish
Çfardo që të jetë populli
Çfardo që të ketë populli
Edhe për mua
Edhe për atë, e popullit
Po more njeri po, i popullit
Ta kam thënë të vërtetën flas
Ta them edhe po të flas
Edhe ta thoshja edhe do ta flas
I popullit
Po more njeri po, i popullit
I popullit jam dhe unë
Si e porsi, e di populli
Më ndryshe shikoj botën
Më ndryshe mendoj botën
Më ndryshe jetoj botën
Edhe mua më ka lindur një nënë
I një ati jam dhe unë, që krijoi qiellin
KURRË MOS GËNJE DRITËN, BIRI IM!
Po babi,
Posi të bëjë me terrin?
Atë gënjeje sa herë të duash, biri im!
VASHË E ANADRINIT
Vashë e Anadrinit
Kur i bie fyellit
Zemra më bëhet mal
Të lumtë drita e syrit
Fytyrën të ndritë hëna
Fytyrën të ndritë dielli
Lumë e lumë bën nëna
Ndër ma të bukura zana
Vashë e Anadrinit
Kur i prinë ti vallet
Vallëzon si sorkadhet
Gjaku ndez damarët
Mirësia jote
I shërben kësaj votre
Fisnikëria jote
I shërben kësaj toke
Vashë e Anadrinit
E Rrafshit të Dukagjinit
Në sofër je mikpritja
Në sofër je tradita
