Me ty jeta është e ëmbël,
Pranverë ,që kurrë nuk mbaron .
Nga meraku vjen në ëndërr…,
Mrekulli që ekziston .
Ti më bëhesh , si hyjni…,
Në çdo çast të kam me vete
Sytë e tu janë yjësi…,
Shkretëtirën kthejnë në dete.
Prania jote më jep krahë ,
Zemra merr tjetër dimension ,
Shpresen zgjuar ti ma mban …,
Gjithë botën time tjetërson .
Buzeqeshje më dhuron …,
Ikën larg dhe gjumë i vdekjes .
Edhe qiellin ma bekon ,
Ku me varg i iki heshtjes.
Se dielli lind veç me ty ,
Edhe vargu bëhet pentagram.
Shpirti im ,dhe më e madhja dashuri ,
Je arsyeja që fymë unë marr .
