Buzë detit po qëndroj
Bashk me hënën po bisedoj
Yjet rrugën me ndriçuan
Të dyja zemrat ne i bashkuam..
Dashuria spyet për largësi
Se shpirtin unë e kam tek ti
Ti më mbron më ledhaton
Në krahërorin tënd ti fort më shtrëngon..
Bregut detit unë po të pres
Lartë në qiell yjet ndriçojnë
U bëra muzë më këto orë të vona
Se ti me bëre më të lumtur,a e din pse?
Se unë të kam ty që më mendon
Dhe nga zemra ti s’më largon
Se ëndrrat e mija ti veç i shuan
Duke menduar vetëm për ty.,
Se ti me mbështjell si një fëmijë
Më shtrëngo fort e më mbaj në gji
Aq shum të dua ti këtë e din
Sepse ëndrrat e mija unë i shkruaj në poezi.
Nuk e dija që për ty unë dotë ndjeja mall
Se kuptoja që dhe buzët dotmë digjnin si zjarr
Ti se din që prekja jote mua pome mungon
As ti se din që dikush per ty pote mendon..
Këto i din veç unë dhe ti dhe bregu i detit
Të dy sonte buzë detit ne dotë pime
Edhe hëna bashk me yjet dotë na bëjë shoqëri
Duke shuar etjen buzë më buz
E të dyja zemrat u bashkuan e u ban prush.
.
Buza yte seç të rrëshqiti nën gushën time
Edhe hëna bashk me yjet po na bënin shoqëri
Me më të bukurën tonë dashuri
Ashtu siç dim bashkë të shkruajm vargje në poezi..
Dhashuris tonë doti thurim vargje veç për dashuri
Te dua unë ty për më të bukurën që zemra më mdjen je e vetmja ti poezi
Tê dua këtë e din dhe ti poezi…
