Një kafe më bën shoqëri,
Në ketë mëngjes të praruar,
Ndërsa punët më presin aty,
Paçka se akoma s”jam zgjuar.
E heshtur në mendimet e mia,
Aroma dehëse e kafesë më zgjon,
Mes avujve nuk dallohet avllia,
Ndërsa ditë e re përsëri po agon.
Me kafenë tonifikuese nè buzë,
Po i buzëqesh unë ditës së re,
Që jeta të rrjedhë ëmbëlsisht,
Dhe diellin të mos e mbulojë asnjë re!
