Dielli – diell, buzeqesh gjithemone.
Edhe kur vrènèsirat duan ta zene.
E pamundur,ne misionin e saj te deshtoje.
Edhe pse rete e zeza,tentojne ta mbulojne.
Ne thellesi te zemres,drite e fort buron.
Bota ka nevoje per te,ajo e ndriçon.
Nese dielli, botes do ti mungoje.
Nuk ka gjasa ,bota e soteme te ekzistoj.
Erresira e te ftohtit,çdo gjallese e shkaterron.
Dielli lind si shkendi,dhe perendon si thengjill.
Nuk shuhet,me planete te tjere,bashkerendon.
Nuk largohet, me yjet e henen ne mision….
Ndonese,misionin e diellit,askush nuk e kryen.
Por bashkerendimi I misionit per jeten.
Perseri eshte shpresa e rikthimit te diellit.
Bota perseri rron,edhe pak drite e ngrohtesi.
Ai rikthehet perseri,me misionin e premetuar
me buzeqeshje, drite, e tere ngjyrat e kohes.
Per sa kohe dielli do ekzistoj,do lind e perendoj
Eshte fat I madh ,askush nuk mund ta pronesoj
I vetmi,gjithe botes I sherben, per ne mendon.
