Më 28 prill të vitit 1902 lindi aktori korçar Mihal Stefa
(1902–1980), një nga emrat më të ndritur të artit shqiptar, artisti që me thjeshtësinë e tij i dha pavdekësi edhe roleve më të vogla.
Për Mihal Stefan kanë folur me admirim shumë artistë, por kujtimi i Mevlan Shanajt mbetet ndër më prekësit. Gjatë xhirimeve të filmit “I teti në bronx”, ai tregonte se Mihal Stefa, në rolin e babait, iu afrua me dy mollë në dorë pranë shtratit. Ishte vetëm një gjest i thjeshtë, por aq i vërtetë dhe njerëzor, sa u kthye në emocion të paharruar. Me një lëvizje, me një vështrim, ai dinte të jepte dashuri, mall dhe shpirt.
Kjo ishte fuqia e tij si aktor: nuk luante thjesht personazhin, por e jetonte atë. Çdo rol merrte frymë nga prania e tij dhe çdo skenë fitonte zemër.
Jashtë skenës jetoi larg bujës e lavdisë, me përulësi dhe qetësi, por madhështia e tij mbeti në ekran dhe në kujtesën e publikut. Ai ishte nga ata artistë që nuk kërkuan kurrë shumë për vete, por dhanë gjithçka për artin.
Mihal Stefa mbetet dëshmi se nuk ka role të vogla, por vetëm artistë të mëdhenj.
E kujtojmë sot me nderim, mall dhe respekt të thellë.
