Kalova mbi një udhë dështimesh të humbura,
Si mbi një hienë që ulëret dhe kafshon me forcë
Ku dhembja të kalon tejpërtej syrit
Ia pashë të gjitha rrënjët e mashtrimit,
Prita gjatë ,
Deri ti shkuleshin thatësirës së mosbesimit
Të shihja ringritjen prej hirit,
Aty ,ku fundi I fundeve
Të mëson të ecësh ,
E të mos ndalesh më prej hiçit.
