Qazim H. Berisha lindi më 14 dhjetor 1953, në lagjen Xhafolli të Drenocit-Barilevës, në komunën e Prishtinës. Arsimin fillor e përfundoi në vendlindje, ndërsa arsimin e mesëm e nisi në Prishtinë dhe e përmbylli në Shkollën Normale “Hasan Prishtina” në Mitrovicë. Studimet e larta i kreu në Universitetin e Prishtinës, në Fakultetin Filologjik, ku diplomoi në Degën e Gjuhës dhe Letërsisë Shqipe.
Ai zhvilloi një karrierë të gjatë në arsim, duke punuar për 44 vjet si mësimdhënës i gjuhës dhe letërsisë shqipe, deri më 14 dhjetor 2018, kur u pensionua në moshën 65-vjeçare. Me krijimtari letrare nisi të merrej që në bankat e shkollës fillore, ndërsa si maturant në Shkollën Normale në Mitrovicë u dallua si kryetar i grupit letrar “Ibe Palikuqi”, duke dëshmuar për një përfshirje të hershme dhe të qëndrueshme në jetën letrare.
Veprimtaria e tij krijuese përfshin disa zhanre letrare, si poezi, prozë, publicistikë, monografi dhe aforizma, ku trajtohen tema të historisë kombëtare, kujtesës kolektive, luftës, sakrificës dhe përjetimeve shpirtërore. Libri i tij i parë, Lot gjaku (1995), konsiderohet ndër botimet e para në Kosovë që iu kushtua martirëve dhe dëshmorëve të periudhës 1981–1991, duke e vendosur autorin në një traditë të letërsisë së angazhuar.
Krijimtaria e Qazim H. Berishës përfshin këto vepra:
Lot gjaku (1995)
Në zemrën time banon dhembja (2005)
Nënëlokja (2011)
Kronikë pas lufte (2013)
Aglirie (2014)
Fanar drite (2017)
555 aforizma ndritin rrugën (2018)
Oksigjeni i gjyshit (2018)
Kur vitet ikin (2018)
Nuk ta fal dhembjen (2019)
Rruga e përjetësisë (2020)
Ushtarët shqiptarë të vrarë në armatën jugosllave (1951–1993) (2021)
Gjerdan lirie (2021)
Guri i kripës (2022)
Arsimtarët dëshmorë dhe martirë të rënë në luftën e Kosovës (1997–1999) (me bashkautorin Zymer Mehani, 2023)
Përtej ëndrrave (2023)
Pushka e motrës (2023)
Në pentagram të shpirtit (2024)
Në arkivin e kujtimeve (2024)
Kosova në kapërcyell të historisë (2025)
Rreze dielli mbi atdhe (2025)
Ai është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës dhe aktualisht jeton e krijon në Prishtinë. Veprimtaria e tij përfaqëson një kontribut të rëndësishëm në letërsinë bashkëkohore shqiptare, duke ndërthurur përvojën personale me kujtesën historike dhe identitetin kombëtar.
