Binte shi në heshtjen time,
pikë pas pike mbi kujtim
si një këngë me përmallime
që zgjon plagë e drithërimë.
Rrugët lagen, zemra ndalet
nën një qiell pa dritë hëne,
dhe çdo pikë si shatërvane
Vjen me zërin tënd në mendje.
Shiu i shpirtit jo, s’ka stinë,
vjen kur malli bëhet det,
Sy më sy e djeg vetminë
Fjala “kthehu” mbetet shkretë.
Por pas reve lind agimi
zemra gjen pakëz qetësi,
Dhe në shi laget trishtimi
Mbjell një jetë të re në shpirt
