Deti zgjohet nën dritën e agimit,
Valët këndojnë një këngë pa mbarim.
Mban në gji kujtimet e shpirtit tim,
Si ëndërr që lundron në përjetim.
Kur era ledhaton kaltërsinë e tij,
Shpirti im bëhet pulëbardhë në fluturim,
Çdo dallgë më flet me zë plot magji,
E më fton drejt brigjeve të pafundim.
Në thellësinë tënde humbet çdo trishtim,
E zemra gjen paqe në përqafim.
Ti je kënga që s’njeh kurrë mbarim,
O det i madh, i bukur si bekim.
