Është një dritë që s’e kuptoj,
rrezaton në çaste trishtimi;
ta shpjegoj as nuk provoj,
se ai çast është veç i imi.
Mos e prek ti me zili,
as me tënden marrëzi,
se ajo kthehet në shkëndijë,
të djeg gjuhën dhe të dy sytë.
Ka një rreze që e shijoj,
ta shpjegoj as nuk provoj…
Ka një dritë në sytë e mi,
që s’e kuptojnë njerëzit si ti.
Ka një dritë në shpirtin tim…
Thjeshtë e quaj shejtërim.
