U fik muzku
E tash nata u terr
Ulur në një cep
E strukur rrija..
Mendoja
Shkruaja
Studjoja
Dhe të ëndërroja..
Dikun doja dhe të shikoja
Por jo ish e kotë
Mora fletën për të të shkruar
Por zemra jo smë bëri..
Se ti ti më mbajte
Lidhur në të vetmen shpres
Por vazhdoja,ëndërroja
Për të të pritur sërisht..
Por a e din se sa
Do të isha kënaqur
Se veç një përqafim
Për ne do të ishte ilaç..
Por agimi zbardhi
E nata përsëri u ngrys
Por tek ty më mbajti
Veç e njëjta shpres..
Yjet rrugën sërisht
Ma ndriçuan
Bukur hëna seç ma bëri
Me sy..
Ehh..çpo më josh
Kjo e bukura poezi
E ndjej
Se në çdo varg unë të kam ty..
Por si gjith hera
Pas çdo poezie të kam
Buzëqeshjen tënde
Në çdo çfletosje shoh..
Në çdo poezi
Thedhë u zhytja
Në mendime
Mbas ëndërrimeve të tua..
Por a kujton
Se jam e vdekun?
Por trupin
E kam të pa tretun..
Por dhe në varr
Po të të jem
Shpirt e zemër
Tek ti ma kurr sdo ti kem..!
