Të gjesh fjalë pa lexuar
Si të kërkosh dritë në errësirë
Dikush ka fytyrë hëne
Por mendjen e ka shkretëtirë
Flet bukur siq rrjedh lumi
Por zemra i rri bosh
Është i pasur me plot flori
E fjalët i ka gur që lëndon çdo njeri
Takon një të mençur
I mbushur me dije
Por duket aq i ftohtë
Si vera pa shije
Dhe ti mbetesh hije
Në vetminë e tij
Të premton yje
E pastaj shuhet në errësirë
