VARGJE EDHE KENGE DO PERCJELL NDER VITE !
Nè cdo hap te jetès kemba ku ka shkelur .
Kerkova nder vite ‘pak dite dashurie .
Hèna kur me fliste ‘degjoja e heshtur
Diellit i kerkoja rreze lumturie .!
Netet i percolla me endrra dhe shpresè
Mèngjeset u prita me lotin e thare .
Porsi dallendyshe ju ktheva folesè !
Rrugicat ku shkela i putha me rradhè .
Permbi gjethe pemesh vitet i numerova !
Dallget i percolla permes vajit kèngès
Me lulet e prillit qe solli pranvera
Erèrat plot dallge unè ja fala èndrrès .
Kèngè edhe vargje do percjell tek jù’
Do tè mbjell kudo pemè lumturie
Kurre nuk do lodhem ne vitet e mia
Cdo varg do te ket njè kod dashurie .
Lules vèri emrin tem !
Në vazon e zemrës
Aty kam rrënjëzuar
Si kurrora e pemës
Pres me lulëzuar.
Nëse është e bukur
E lulja të pëlqen
Mos rri i menduar
Vuri emrin tem
Kam një amanet
Mos më lerë të thahem
Dhe ti e dinë vet
Nga ty s’dua të ndahem.
Vuri emrin tem
Lules që ke n’zemër
Dhe larg po të jem
Thirri veç në emër
E unë porsi era
Aty do të jemë
Si lule pranvera
Lulëzuar si pemë…
Une dhe Hena
Dola mbremjeve tinzare
Qiellin e thelle te kundroj
Te shoh henen lozonjare
Ne bardhesine e saj te lundroj..
E putha henen nga larg
Bardhesine shpresemire
Qe me ben te thur kte varg
Qe vret cdo erresire
Hena ime zgjat ato buze
Te me puthesh ne bardhesi
Te kam te poezise muze
Sonte jemi une dhe ti..
Te kundroj tek bie ne det
Floket e argjendte i lan
Mua mes yjesh me pret
Dhe ne kraht e tua me mban..
Sonte jemi ne te dy
Do ta djegim naten mbare
Do vallzojme ne melodi
Un kendoj ti luan kitare..
