FALJE
Në ditët që kalojnë
ne nuk vijmë më si dikur
Mbi buzë
rrijnë puthjet e largëta
Në segmente ndarë shpirti
pjesa ime humbur udhëve
Kaluar në intervale
infinite humbjesh
Të fajit
e faljes së shtyrë
Qē as vdekja
nuk na e ndolli tersin
Por as mallin
të na bjerë
Të largëta dëborë
akujt e vetmisë
Flasin veç për ndarje
zemra ftohtë pulson
në rrahje
Tashmë shpirtrat
oqean i ngrirë
