Vala tronditëse e raketës “pothuajse bërthamore” të Vladimir Putinit po godet të gjitha komandat ushtarake perëndimore.
Që nga mbrëmja e së enjtes ka pasur një furi samitesh dhe takimesh, si në nivel kombëtar ashtu edhe në nivel NATO-je, për të deshifruar kuptimin e lëvizjes ruse dhe për të studiuar kundërmasat.
Diskutohet për performancën e Oreshnikut misterioz, për numrin e shembujve të ndërtuar nga rusët, për mënyrën se si të krijohet një përgjigje që vepron si frenues ndaj fantazmave të përshkallëzimit atomik.
Një element tashmë është i qartë: mesazhi i Kremlinit synon mbi të gjitha Evropën.
Jo vetëm për shkak të karakteristikave të armës: Një pajisje që nuk mund të kalojë oqeanin, por është e aftë, me ose pa koka bërthamore, të shkatërrojë çdo kryeqytet në kontinent, përfshirë Londrën, në pak minuta.
“Ky është një mesazh për Evropën”, shkroi Mick Riyan, gjeneral australian dhe mësues në shkollat ushtarake amerikane, një nga analistët më të vëmendshëm të evolucionit të konflikteve bashkëkohore.
Nuk duhet harruar një pikë kyçe: Kremlini synon diçka më të rëndësishme sesa pushtimi i Donbasit apo largimi i Zelenskyt.
Ai dëshiron të ridizajnojë ekuilibrin në Evropë dhe të marrë njohjen e statusit të fuqisë së madhe që u shkatërrua pas rënies së BRSS.
Kjo është edhe arsyeja pse ai këmbëngul për armët atomike dhe pardje hodhi një pajisje të aftë për t’i transportuar ato kundër qytetit të Dnipros.
“Edhe një herë Putin – nënvizon gjenerali Ryan – shpreh qëllimin e tij për të përdorur koka bërthamore nëse është e nevojshme dhe demonstron se vendosmëria e tij për të arritur një ndryshim në arkitekturën e sigurisë në kontinentin në favor të Moskës është më i fortë se vullneti evropian për t’i kundërshtuar”.
Këto janë konsiderata që duhen shqyrtuar në skenarin global të krijuar nga fitorja e Trump, me kërcënimin e braktisjes së NATO-s nëse partnerët evropianë nuk rrisin shpenzimet e luftës.
Por pa mburojën amerikane, askush në Evropë nuk mund të ndalojë një pajisje si ajo e lëshuar të enjten.
Dhe as në këtë pikë, në dukje teknike, por në fakt thelbësore për besueshmërinë e Unionit dhe për mbrojtjen e qytetarëve të tij, nuk ka qenë e mundur të gjendet një vijë e përbashkët.
Gjermania ka promovuar një iniciativë për të miratuar sistemet izraelite Arrow me një program në të cilin janë bashkuar 22 vende të tjera, duke përfshirë Zvicrën dhe Britaninë e Madhe.
Berlini nënshkroi një porosi fillestare me vlerë 4 miliardë euro një vit më parë, por afatet kohore të dorëzimit, të cilat tashmë janë shumë gjatë në vetvete, rrezikojnë të ndryshojnë për shkak të prioriteteve të luftës të Izraelit.
Nga ana tjetër, Italia dhe Franca ndjekin një plan alternativ, bazuar në gjeneratën e re të interceptorëve Samp-T, i njëjti i furnizuar në Kiev, i prodhuar në mënyrë paradoksale nga konsorciumi tërësisht evropian MBDA.
Një humbje burimesh, ndërkohë që të gjitha vendet e BE-së janë të pafuqishme përballë arrogancës balliste të Putinit.
