Në pragun e saj
degët mësojnë sërish të besojnë,
edhe pasi kanë qëndruar të zhveshura në erë.
Nuk është vetëm stinë—
është kujtesë
se asgjë e ftohtë
nuk është e përjetshme.
Dhe kur çel lulja e parë,
ajo nuk sfidon dimrin,
por e fal.
Pranvera nuk vjen me zhurmë,
ajo hyn si mendim i ri
në një zemër të lodhur nga dimri.
“Pranvera nuk premton mrekulli—
ajo na kujton se ringritja është ligj i jetës.”
