Më të mir janë gurtë e ftoftë te lumit Bistricë ,
që lagen nga krojt dhe dielli i
mëngjesit në Bistricë , se sa
shkëlqimi i qelqit në pallatet e
largëta , të Londresë ,
ku heshtin shpirtat në zhurmën
e qytetit •
Aty , në livadhe ku bari frymon
me erë,M
ku kënga e zogjve s’ ka nevojë
për skenë ,
çdo hap mbi dheun e vjetër është
lutje,
çdo fije bari , një kujtim që
s’ shuhen kurrë •
Në Bistricë , gjyshërit i kanë
mbështetur lodhjen ,
e fëmijët kanë mësuar të ecin mbi
baltë !
Në Bistricë rrodhën ëndrrat e
fshatit tim ,
me thjeshtësi që s ‘ blihen me
asnjë ar •
Më të mir janë gurtë e ftoftë te lumit Bistricë ,
që lagen nga krojt dhe dielli i
mëngjesit në Bistricë , se sa
shkëlqimi i qelqit në pallatet e
largëta , të Londresë ,
ku heshtin shpirtat në zhurmën
e qytetit •
Aty , në livadhe ku bari frymon
me erë,M
ku kënga e zogjve s’ ka nevojë
për skenë ,
çdo hap mbi dheun e vjetër është
lutje,
çdo fije bari , një kujtim që
s’ shuhen kurrë •
Në Bistricë , gjyshërit i kanë
mbështetur lodhjen ,
e fëmijët kanë mësuar të ecin mbi
baltë !
Në Bistricë rrodhën ëndrrat e
fshatit tim ,
me thjeshtësi që s ‘ blihen me
asnjë ar •
Në zemër më ngel ai vend pa
mëdyshje – Bistrica ime ,
se më i shtrenjtë është guri i
atdheut , se çdo çmim i artë •
