Të frymëzosh dhe të trazosh
janë dy anët e së njëjtës dritë,
një zjarr që digjet qetë brenda,
por ndriçon ndryshe çdo shpirt.
Disa do të ngrohen pranë teje,
do të gjejnë forcë në fjalën tënde,
do të shohin rrugë aty ku s’kishte,
dhe do të ecin me besim përpara.
Të tjerë do të ndalen, të trazuar,
nga ajo që nuk e kuptojnë ende,
sepse drita që ti mbart
prek thellë atë që ata fshehin.
Por asgjë nuk është e kotë,
as frymëzimi, as stuhia e brendshme
të dyja lindin nga e njëjta fuqi,
që nuk kërkon leje për të qenë.
Prandaj mos u zbeh për askënd,
mos e ul zërin tënd të vërtetë,
sepse edhe kur trazosh, edhe kur ndriçon,
ti je duke lënë gjurmë në jetë.
