Alban HAJRUSHI-PAS NJË VITI

l.
Çka është kjo, gruan e merr e dhunon,
Dashuri kurrë si afron?
Një vit i rrëmben orët me mjaltë fjalësh,
Tërë kohën e shfrytëzon, e gjymton, pastaj nga zemra e largon.
Në shtrat, fjalët ike si mjaltë që digjen në ujë,
Dita dhe nata kalojnë në temperaturë.
Në mbrëmje e vesh maskën e përqafimit të rremë,
Në mesnatë flet vetëm me zërin e pasqyrës së vet.
ll.
Pas një viti, përqafimet i largon,
Kurrë më me të nuk i afron,
Mbetet e vetmuar nga pasojat e tua,
Kurse ti del e kënaqesh si gjithherë.
lll.
Në fund, edhe ti përfundon në terr.
lV.
Mbaje mend!