Menda VRETO-Kur të gjithë të thonë “nuk ia del”, aty fillon vërtet

Historia e Soichiro Honda nuk është një përrallë e bukur e sukseseve të menjëhershme. Është një rrugë e vështirë, plot dështime, punë të lodhshme dhe momente kur gjithçka dukej e humbur.
Në fillim, Soichiro Honda nuk ishte një “gjeni i pranuar nga të gjithë”. Ishte një djalë i thjeshtë, i fortë në karakter, që punonte me duar dhe me mendje. Para se të krijonte kompaninë Honda, ai kaloi vite duke eksperimentuar, duke gabuar dhe duke filluar nga e para.
Ai punonte me pjesë mekanike dhe kërkonte zgjidhje që të tjerët nuk i shihnin ende. Por shpesh refuzohej, nënvlerësohej ose nuk merrej seriozisht. Jo sepse nuk ishte i aftë, por sepse ishte ndryshe nga standardi i kohës.
Lufta shkatërroi një pjesë të punës së tij. Më pas edhe një tërmet i rrëzoi strukturat që kishte ndërtuar me mund. Shumë njerëz në vend të tij do të kishin hequr dorë. Por ai jo.
Jo sepse ishte i pathyeshëm, por sepse kishte një kokëfortësi të veçantë: çdo humbje për të ishte një mundësi për të filluar ndryshe.
Pas luftës, kur Japonia kishte mungesë karburanti dhe vështirësi të mëdha ekonomike, ai krijoi një ide të thjeshtë por gjeniale: vendosi një motor të vogël në një biçikletë. Kështu nisi një revolucion i ri në lëvizje dhe transport.
Nuk ishte fat. Ishte nevojë, kreativitet dhe këmbëngulje.
Edhe ai është përqeshur, është nënvlerësuar dhe është refuzuar. Por pika kryesore nuk është çfarë bënë të tjerët me të. Pika kryesore është çfarë ai vazhdoi të bënte pavarësisht tyre.
Kur të thonë që nuk ia del
Kjo pjesë ka të bëjë me ty.
Sepse bota nuk ndryshon mendim për ty në momentin që fillon. Bota ndryshon mendim vetëm kur nuk mund të të injorojë më.
Kritikat, talljet dhe njerëzit që thonë “nuk ia del” shpesh nuk flasin për të ardhmen tënde. Flasin për kufijtë e tyre.
Ti ke dy rrugë:
të ndalosh dhe t’u besosh atyre
ose të vazhdosh derisa rezultatet të flasin vetë
Nuk është çështje fati. Është çështje durimi, force mendore dhe vazhdimësie.
Nëse sot ndihesh e nënvlerësuar, nëse të thonë që “nuk arrin”, nëse dikush tallet me ëndrrat e tua, kjo nuk është arsye për t’u ndalur.
Shpesh është shenjë që je në rrugë, por ende nuk ke shkuar aq larg sa të të kuptojnë.
Nuk ke nevojë t’i bindësh të gjithë. Ke nevojë vetëm të mos dorëzohesh ndaj vetes.
Sepse e vërteta është e thjeshtë:
ata që të gjykojnë sot nuk po shkruajnë të ardhmen tënde.
je ti, me çdo hap që nuk dorëzohesh, që po e shkruan atë.