Me thuaj, qe je mire!
Qe naten s’e kafshon fatin me dhembe,
qe fle i qet si femije, e enderron brigje,
sikur puthja jote, puthjes time,
i ve ne gushe medalionin hene.
Me thuaj, qe je mire!
Qe diten s’e pushkaton, si mban meri,
qe ecen i qet e enderron syhapur,
sikur zemra jote, zemres time,
i ve diellin si unaze flori.
Me thuaj, qe je mire!
Qe jeten s’e urren sepse je larg meje,
qe beson serish ne agim e shpreson ende,
sikur dora jote, doren time prek,
e mallin bejne gershet.
Me thuaj, qe je mire!
Qe nata ime te ndryshoj fytyre,
qe zemra te mos me endet lakuriq,
qe djepi i pritjes te behet ure,
qe stomaku flutura te strehoj,
qe syri mbi re te nder vegime,
qe uni,
plumbi,
shkrumbi te kene fre,
qe vargu,
vlagu,
pragu te gjejne fole.
Me thuaj, qe je mire!
Nese s’ je, behu i zgjuar.
Me genje!
