Nuk më kini vrarë as nuk më kini prerë,
Edhe pse të pabesë ju gjeti kjo pranverë.
Çela sytha jete sa herë që më lënduat,
Me lotët e nënës puthja sy dhe duar.
Nuk ma morët shpresën kur sytë mi verbuat,
Nëpër errësirë ndrin yll i pashuar.
Edhe kur më thyet, edhe kur më copëtuat,
U mblodha si uji në lumenj të kulluar
Gjaku rrodhi lumë , më qëndisi lule
Nga vajzat shqiptare u vesha si nuse
Do qëndroj në shekuj në zemrat e bardha
Kjo tokë lind veç trima jetë i japin vajzat.
