Ti je ajo,gjitheçka deri tani me solle.
Ti je ajo,per ç’ka deri tani jetova.
Ti je ajo,per ç’ka çdo dite me premton.
Ti je ajo,pafundesisht te dashuroj.
Bukuria jote,mahnitese e kesaj bote.
Prania jote,mundesia ime ta shoh e shijoj.
Te perulem ,me lutje e respekt pa fund.
Te pranoj siç je, e lumtur, me dhimbje e vuajtje.
Nga hiçi,me solle kjo qe jam sot.
Sa gjera te bukura, te embela,te shijshme perjetoj.
Nder to edhe e kunderta e tyre qendron……
Kjo eshte kuptimi jot I vertet,qe fort te dashuroj.
Çmimi me I madh per njeriun je.
Nuk ka pasuri ne bote ty te zevendesoj.
Je drita e vetme,qe ndriçon e zbukuron boten.
Pa ty ,nuk do te ekzistonte mrekullia qe gezojme.
Eh..sikur,çdo kush,ta vleresoj si te tij,jeten tjeterit.
Nuk do kishte cmire e urrejtje,vetem dashuri…
Nuk do kishte luftra,me shuajt jete njerezish.
Kjo do ishte mrekullia e jetes,lum kush e gezon.
Kete kerkon njerezimi sot,ne çdo skaj te botes.
Te largohen mendimet e keqija,ne koka te nxeta.
Te largohet mjergulla,te pastrohet qielli.
Te shendrisin yjet,te na ngroh dielli jeta jone.
