Vjeshta ka ardhur me prehrin plot
Dhe vera e përflakur nuk dëgjon të ikë ,
Bregut detit Nimfeum si askund në botë
Veç fluturimi yt peshon në shpirt.
Betohem edhe deti na kishte zili
Kur me puthje më mbuloje
E lozje me valët nën to e përmbi ,
Unë të puthja gushë e sy dorë për dore .
Ah , kur fshine lotin në përqafim ,
Si divino më preke me të goditurat fjalë
Ruaj se më ik ,bota ime pa ty një cungim,
Unë e imagjinoj dhe mbytem në faj .
Mes ëndrrash që me ngulm vadit,
Zëri yt vjen si violinë Stradivari
Për festa të pres herën tjeter ,o dritë
E pamundur të vritet aq lehtë malli !
