T’i mblodha të gjitha vargjet!
Gjeta pak unë e pak ti.
Në disa sekonda mora frymë,
në disa vdiqa përsëri.
Ti…
Merr frymë lirisht brigjeve,
me të njëjtat fjalë, me të njëjtat ndjesi,
si një mjegull që nuk ngurron
të dalë përsëri mëngjesin tjetër
në luginën e lumit të braktisur.
Jorida Satka-GJITHMONË TI
TË NGJASHME