Mundesh me u zhytë
Thellë e ma thellë
Kur thojtë s’t’i sheh kurrkush
Kotesh e përkotesh
E s’ke çka kallxon
Za mos ban
Me ikë prej zhurme
Ik prej turme
E folmja me t’u ba detyrim
Me dashtë e me falë
E me të falë
Lodhun shpirt
I harxhuem po të duket vetja
Jakat që lyp m’u qëndisë
Me shije
Za mos ban
Kënaqë me veten
Si gjethe ra
Në prehën
Si deti kur kotet
Mbas betejave
Nëpërflakesh
Kulmin mundet m’e prekë
N’andërr
