Përroi i ditëve
që njohën vetëm mëngjese
u derdh i lirë
në detin e mesditave.
“A do të jenë velat hapur
kur të zbresë mbrëmja?”-
pa qiellin,
pyeti retë.
Puthi një nga një dallgët
dhe fjeti në varkën
që e ndërtoi vetë.
Poezi nga Nita Bardhi
TË NGJASHME