Si ditë pafundësisht diellore,
josh e josh pa mbarim
ndihet malli që të treti larg
dhe, si venitesh për një prekje,
krizantemë delikate…
As që mundem pa ty!
Sytë mbuluar me tis malli
për prekjen, për afshin tënd
sërish je legjendë e largët…
larg syve ziliqarë do prehesh i qetë
s’do kthehesh në botën e zilisë më!
Në sirtarin e librave
një zarf të zverdhur gjeta,
një shkresë dhe inicialet tua,
një kujtim gati të harruar.
Trazohet shpirti si arkë e vjetër,
çasti pushton të largëtat ëndrra
si një mall i fjetur dergjesh
në libër të pashkruar metaforash.
