MENGJES
Po vijëzon i hollë
me penelin shi
një pikturë abstraksion
me të përhimtën ngjyrë
gri
i lagësht shpirti
tek rrëshqet nën çadër
vetminë
ashtu
llapaçit gjurmët e vetes
udhës
të mbledhë me turr
copëzat e natës
së fjetur rëndë
të varura xhamash
avuj zemre
që s’di ku fle
ta zgjojë me ekspresin ditë
