Brejtës
Dita dhemb
kërmill iu bëra vetes
të mbështillem në guaskën
durim
Dielli djeg
mendimet përcëllojnë
zhgualli i ditës breshkë
rëndon përsëri
mbi shpinë
epshet
I eci vetes përbri
ta ndēshkoj në mund
mos të le shpirtin djerrë
Sytë me janë zgja
tek i hap të shoh më larg
brejtësit..
Zot më ndëshko
në gabofsha kund.
