Unë të du ty e ty duaj veten
Unë duaj ty e ti duaj veten ,
filozofi sa shumë e rëndë.
Ti nënçmom mua e unë përkëdhel
këtë se bën as babë e nënë.
Nëse të duket vetja shum lart,
mbaju shumë fort vendosu mirë.
Se shpesh kur ka ngritje të shpejta,
të rrëshqet këmba në ndonjë rrëpirë.
E pastaj zbritja është shumë e rëndë,
prandaj i mbajm nivelizimet ,
As posht as lart nuk ikim shumë,
se në një nivel e mbaj jetën time.
Jo se unë frik i kam lartësit,
por ktu i lartë është vetëm zoti.
Të tjerët veq sa mundohen kot ,
mendjemadhësia tipar idioti.
Andaj hap sytë njeri i mirë,
se bota rrotullohet shumë shpejt.
Nëse mendon se jam në errësir,
me pëlqen jeta të jet realitet.
Mos bëj i ndershëm para askujt ,
mos u trego goxha i madh .
Po shiko veten e bindu fortë,
se n’këtë botë ka fushë dhe mal.
