unë një ditë do shkoj patjetër .
( Kjo që them nuk ka dyshim )
Është aksiomë sa bote vjetër .
Udhë e ikjes është pa kthim
.
Kot më flisni për “ringjallje !”
Jo mor , jo , është veç trillim .
Sa jam gjallë , u kërkoj falje ,
Se i vdekur s’mbaj mallkim
.
Epitaf mbi gur të varrit ,
Dua vetëm këto fjalë :
“Ky është varri i mëkatarit ,
Që jetoi me nder i gjallë !”
Të më shkruani , tjetër s’dua .
“Jo po prehu në parsjsë !”
Përmbi lis që rri mbi mua ,
Vjen një zog të bëjë gëlasë !
Ditë pas ditë , mot pas moti ,
Varri mbetet thjesht harrim .
Gurin do thërmoi i ftohti .
Fshesë e kohës gjithçka fshin .
