PER TY KAM MALL…
Me gotën e verës u ula pranë oxhakut,
Aty ku uleshim gjithmonë,
Gotat i kthenim njera pas tjetrës,
Nata ishte e jona, s’mund të na ndante askush…
Sonte këtu dua të rri,
zjarri i ndezur fare nuk po më ngroh,
As vera sonte nuk po më deh.
Eh, kjo natë sa e gjatë qenka
Unë pres, pres këtu te vendi ku u dehëm nga dashuria,
Në gotën e mbushur është imazhi yt, është puthja dhe lotet e mi…
Nuk dua telefon të degjoj,
Në këtë orë ti nuk sjell mirësi,
Në natën e vonë ti sjell mërzi
Je si fantazma qe leshon hije.
Nuk ndjen për dashurinë…
Sonte për ty malli më mori,
Ti erdhe në ëndrrën time,
Dhe ike duke më lënë puthjen,
Më premtove se perseri do vije,
Jeta pa ty nuk kishte kuptim,
Une isha parajsa jote,
E ti shpirti im.
