SYTË E TU…
Thellësi deti sytë e tu ,
mrekulli koralesh…
fshehur mistershëm
pas harkut me qerpikë ,
dhe diell i shpirtit
zhytet n‘perëndim ,
e zgjohet rilindur
si dita e re ,
që majëmalet dritëron
çdo herë në agim .
Dy copa qiej…
dy pjesëza të kaltra ,
të kaltra pa kufi…
rrëmbyer hapësirës
që s’i gjen fund e anë ,
dhe zemra mbushur plot
kur qeshin të pafaj ,
dhe gëzimi
si lumë i dallgëzuar ,
derdhet hareshëm
në detin e paanë .
Kroje të pastër
ata… sytë e tu ,
burime që gurgullojnë
e s’kanë shterim ,
dehem ,
humbem
përherë aty ,
në tempuj të paqtë ,
ku gonxhe shpërthyer
gjej përherë dashurinë .
