Mëngjesi
Në mëngjesin e hershëm
m’u shfaq një rrugë nëpër ëndërr
Ti ecje vetëm pa njeri
Një zogë i zbardhur krejt nga vesa
të ndjeu dhe i qeli sytë e po ciciron
Atje në pyell të gjelbërt
kishin filluar të bien ca riga shiu
Agimi hapi sy e buzë,ti ishe e para
që nise ditën në këtë mëngjes
Ti në atë mëngjesin e hershëm
ishe zgjuar, të më jepje një lumturi
Që unë e kisha përjetuar në ëndrrën
e parë
…
Shpirti im im i lodhur në atë ëndërr
kërkonte shpejtim dhe për të pashitur
zjarrin që unë e perjetoja në gjumë në
krevatin tim …
Poete Jesemina
Ka netë që të ëndërroj
për vargjet e tua që më prekin
Në shpirtë
Ëndërroj atë rimën e vargjeve tua
Më plot komplimente
Poete Jesemina
Ka net që ëndërroj
kur t’shkruan vargje për copëzat
e atdheut tënd të shpërndarë në shumë vende
Më shprësë se ato të bashkohen
Poete Jesemina
Ka net qe unë t’ëndërroj
duke degjuar zëshëm tingujt e bukur
melodikë të gitarës
Poete Jesemina
Natën e fundit që unë ëndërrova
lshte kur t’ishe ngritur n’mëngjësin e hershëm
Duke i ujitur lulët më emrin tënd Jesemina
Dhe duke i shijuar rrezët e para të diellit
