SHIU BINTE MBI SHTËPINË PA ÇATI
Në oborrin e shtëpisë së djegur
recitoj poezi lufte
derisa ndërkombëtarët nguten
ta nxjerrin një njeri nga bunari
ta shënojnë në notesin e tyre
pa ja ditur datën e lindjes
as ditën e vdekjes
ai gjatë kishte qëndruar në ujë
pa arkivol
duke e pritur lirinë
kjo ishte frika e fundit
më atë pamje
me ato copa të atdheut
ishte mozaiku i bibliotekës pa libra
me muret e nxira
me raftet e djegura
me atë që kishte mbetur pa e përtypur
si një kafshatë e keqe
atë ditë
edhe pse ishte pranverë
shiu binte mbi shtëpinë pa çati
pa dritare
e pa derë
më trarët e zi që rrinin si fantazmë
mbështetur për mure
në vargun që e shkrova më vonë
kisha harruar t´i përmend zogjtë
që kishin ikur
nga krismat e asaj stine
kur dikush kishte vdekur nga dashuria
tjetri jetonte nga vdekja
