Ndjenjë.
Ka vite që ,nuk jemi paré,
Ndoshta ti ,asgjë nuk ndjen,
ti vlenë për mu, si një thesaré,
né gjakun tim , përherë ti zien.
Kur vijë atje ,mendoj për ty ,
té shoh diku.rrugës sé gjaté,
në tokë ,né qiell ,si nje dritë ‘
të pres mbi duar ,si yll i zjarrtë .
Në mos pranosh ti, té mé flasësh,
dhe kokén poshté, ti mos e varé,
né zemér thellé ,do mé godasésh ,
veç njé buzéqeshje, dua të marr.
Po z’gjeta vend ,me ty té ç’mallem,
do gjejë ndër fusha ,si dikur
një vend të fshehur ,diku né male,
të shuaj etjen, qé s’shuhet kurr.
Né gjetsha lule, atje do mbledhé,
ndër livadhe e kodra ,pa mbarim ,
petalet trupit, do ti hedhé,
té marr një puthje ,a përqafim.
Nuk dua te ndahem, as té iké
ti kaq e bukur, vjen nga larg ,
zjarrin të lutem ,mos ma fik,
le te digjem mbrénda, pak nga pak.
