UDHËTIMI ME DIELLIN
sa herë perëndonte dielli
pas Bjeshkëve të Nemuna
sytë m´i merrte me vete
m´i pa atë qjell të ndaluem
matanë andrrës
tanë natën bahesha andërr agu
tue prit diellin
prapë me lindë prej syve të mi
një shekull kam prit
derisa nji ditë unë e dielli
zbritum në andrrën time
që flente pas Bjeshkëve të Nemuna
