Vdeksha në ditë pranvere ,
Lulet shpërthyer çdo anë ,
Gjemthi lëshuar “tufa” ere .
Të vinë , ta puthin Velçanë !
E ç’t’u them tjetër unë i ziu ?
Do iki prej botës së rrëmetit .
Me jetë nuk u ngopka njeriu ,
Ai që paska shpirtin e poetit .
Dita e shkuarjes qoftë si sot ,
Ngado të çelur lulet Pranvera ,
Ndaj po i lutem të madhit Zot ,
Gjemthit mos t’i mungojë era !
Në lëndinë me lule le të vdes ,
Aspak mos keni dert për mua .
Le të më mbulojë e lehta vesë ,
Mes lulesh vdeksha , këtë dua !
